تأثیرات رطوبت در سیستم های تبرید چاپ
11 اردیبهشت 96 - 00:00  | 600 بازدید

☸️ تأثیرات رطوبت در سیستم های تبرید

وجود رطوبت در سیستم تبرید می‌تواند مستقیما سبب مشکلات بسیاری در عملکرد سیستم شود. اساسا رطوبت را می توان به دو شکل تقسیم کرد:

1- قابل رویت مانند آب

2- غیر قابل رویت مانند بخار آب

یک قطره آب، به نظر‌ بی‌ضرر جلوه می کند، ولی برای سیستم تبرید یک هیولا به شمار می‌رود. رطوبت به شکل بخار آب نیز تقریبا در همه جا یافت می شود. دشمن شماره یکی که باید به وسیله متخصصین سرویس امور تبرید شکست داده شود. رطوبت می‌تواند به آسانی وارد سیستم شود ولی به سختی بیرون خواهد آمد.

تاثیر رطوبت بر سیستم‌های تبرید

گاز مبرد، رطوبت یخ زده را در طول سیستم تبرید حمل کرده و باعث می‌شود که رطوبت در نقاط باریک و ریز سیستم تبرید مانند لوله مویین (کاپیلاری) و شیر انبساط متوقف شود. به این ترتیب، کریستال متوقف شده در داخل لوله‌ها باعث کند شدن جریان گاز مبرد و یا توقف آن می‌شود که این امر نهایتا باعث کاهش یا متوقف شدن کامل کارکرد سیستم تبرید خواهد شد.تاثیر بعدی رطوبت بر سیستم سرمایشی آن است که به همان نسبتی که شیر انبساط به علت کمبود گاز مبرد گرم می‌شود، یخ نیز آب شده و رطوبت به شیر انبساط برگشته به طور متناوب سرد می‌شود. رطوبت می‌تواند ایجاد خوردگی کند و منجر به ایجاد مشکل جدی در عملکرد سیستم شود، چرا که اغلب اثرات خوردگی آشکار نیستند و زمانی آشکار می‌شوند که خسارت‌های اصلی به سیستم وارد شده است.رطوبت به تنهایی می‌تواند بعد از مدتی، باعث زنگ‌زدگی اجزای مختلف سیستم شود. وجود گاز مبرد داخل سیستم همراه با رطوبت، مشکل خوردگی را مضاعف می‌کند. حداکثر رطوبت مجاز در سیستم تبرید، 5ppm یا پنج ذره در میلیون می‌باشد.در سیستم‌های تبرید متداولی که با گاز مبرد R22 کار می‌کنند، وجود رطوبت که دارای عنصر کلر نیز هست، به آهستگی با آب هیدرولیزشده و تولید اسیدهیدروکلریک نماید که این مسئله میزان خوردگی اجزای فلزی سیستم را بیش از پیش افزایش می‌دهد. نتیجه آن که به دلیل وجود اسید، گرما نیز روند خوردگی را افزایش می‌دهد. چرا که در درجه حرارت بالاتر فرایند تشکیل اسید شتاب بیشتری گرفته و موجب حمله اسید به فلزات می‌شود. روغن استفاده شده در سیستم‌های تبرید همراه با رطوبت مشکل دیگری می‌آفریند. مخلوط شدن آب و روغن در سیستم تبرید یک استثنا بر قانون مخلوط شدن آن‌هاست. حقیقت، روغن تبرید ارتباط نزدیکی با رطوبت دارد و چنانچه در حالت باز قرار داده شود به سرعت، رطوبت اتمسفر را جذب خواهد کرد. آبی که به اسید تبدیل شده باشد، در داخل روغن سیستم تبرید به صورت ذرات معلق درآمده و با روند فزاینده‌ای مخلوطی از اجسام کروی بسیار ظریف را تشکیل می‌دهد. این پدیده به نام پدیده ضربه‌زنی روغن مشهور است و به طور چشم‌گیری قدرت روغن‌کاری را در سیستم کاهش می‌دهد. از نقطه نظر عملیاتی، خوردگی زمانی به یک معضل جدی تبدیل می‌ شود که سطح فلز خورده شود و به جای آن، پوسته سختی که قابل کنده شدن است، تولید شود. این جسم اصطلاحا لجن نامیده می‌شود. این لجن که به صورت‌های گوناگون از قبیل مایع لجن‌آلود، پودر نرم، اجسام سفت دانه دانه و اجسام جامد چسبنده در سیستم تبرید مشاهده می شود، باعث به وجود آمدن مشکلات گوناگونی در عملکرد سیستم می‌شود. به طور مثال لجن می‌تواند در هر بخشی از سیستم تجمع یافته و اجزایی مانند صافی‌ها، شیر‌های انبساط و لوله‌های مویین را مسدود کند و از آن‌جایی که این لجن حاوی اسید نیز هست، موجب ایجاد خوردگی و افزایش خسارت‌های وارده به سیستم می‌شود. نکته مهمی که در خصوص سیستم‌های تبرید باید مورد توجه قرار گیرد آن است که گاز R22 به شدت رطوبت را جذب می‌کند. همچنین این باور وجود دارد که سیستم‌هایی که از R22 به عنوان ماده مبرد استفاده می‌کنند، نسبت به سیستم‌هایی که از سایر مبردها بهره می‌گیرند در برابر آلودگی‌های‌ مانند رطوبت، هوا و کثیفی دارای تحمل کمتری هستند. چنان که گفته شد، گاز مبرد نسبت به وجود رطوبت در سیستم حساس است.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code